• วัดหงส์รัตนาราม (วัดเจ๊สัวหง)

    ตั้งอยู่ที่เขตบางกอกใหญ่ เป็นวัดในสมัยอยุธยาตอนปลาย มาบูรณะในสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี และครั้งใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ 3 เพื่อถวายพระกุศล ให้ท่านแก้ว พระอัยยิกา ชื่อของวัดจึงประกอบด้วยสองคำ คือ คำว่า หงส์ นั้นมาจากคำว่า อาฮง แถบนี้เคยมีชุมชนชาวจีนมาอยู่ก่อน ต่อมามีชุมชนชาวมอญมาอยู่ ส่วนคำว่ารัตนา มาจากชื่อของท่านแก้ว


    โบสถ์ที่สร้างสมัยสมเด็จพระเจ้าตากเป็นโบสถ์เก่าสร้าง บนโบสถ์ใหม่นอกจากวัดอินทราวรวิหารเวลาเสร็จศึกสงคราม พระองค์มักเสด็จมานั่งวิปัสนากรรมฐานที่วัดนี้ด้ววย เมื่อบูรณะใหม่ในสมัยรัชกาลที่ 3 เป็นลักษณะทางสถาปัตยกรรม สมัยอยุธยาตอนปลาย แต่เสาที่ภายในพระอุโบสถเป็นแบบอยุธยาตอนต้น ซึ่งนำแบบอย่างมาจากสุโขทัย เป็นเสากลมเรียงเข้าไปแบ่งได้เจ็ดห้อง เขียนลายพุ่มข้าวบินฑ์ประดับด้วยดอกพุดตานด้านใน ตรงเพดานทำลดหลั่นกันเป็นชั้น มีกระดานคอสองและมีหงส์ ฐานแบบตกท้องช้าง


    จิตรกรรมฝาผนังและลวดลายแกะสลักที่ประตูนั้น ล้วนแต่เป็นลายดอกพุดตาน และเบญจมาศเป็นพระราชนิยม ในรัชกาลที่ 3 ซึ่งดอกพุดตาน เบญจมาศ และโบตั๋นนั้น จะเกี่ยวกับความเชื่อใน ฮก ลก ซิ่ว ด้วย ตรงบันไดทางขึ้นพระอุโบสถมีรูปปั้น ประดับแปลกกว่าที่อื่นคือรูปกบ ด้านข้างมีศาลสมเด็จพระเจ้าตากสิน ศาลเก่าซึ่งสร้างเป็นไม้ได้ชำรุดทรุดโทรม ต่อมา กองทัพเรือก็มาบูรณะสร้างศาลใหม่เป็นถาวรวัตถุ แต่ยังรักษาศาลเก่าไว้